De eerste dagen met een buitenlandse hond. (Mijn ervaring met Koala.)

Koala:

Degene die mij volgen zullen Koala vast (her)kennen. Koala is nu ruim een jaar geleden door mij geadopteerd via stichting Hondenbrokkenmakers en komt dus uit Roemenië. Ze is echt een bijzonder hondje voor mij en ik zou haar voor geen goud meer willen missen. Maar het adopteren van een buitenlandse hond is vaak ook best een uitdaging. Vandaag schreef ik een stukje over de eerste dagen met Koala.

Heel veel slapen:

Een hele reis van Roemenië naar Nederland, een nieuw (t)huis, vreemde mensen het is heel wat voor een hond om allemaal mee te moeten maken op 1 dag. Alle indrukken kostte haar ontzettend veel energie en dus sliep ze het grootste deel van de dag. (gelukkig was ze daar wel relaxed genoeg voor, er zijn ook honden die nog dagen wakker blijven omdat ze het allemaal niet vertrouwen.) Door genoeg te slapen kunnen alle nieuwe indrukken goed verwerkt worden en kan alle stress wat afnemen.

Op haar tempo:

De wereld was volgens Koala eng en levensgevaarlijk. Mensen, andere honden, aan een riem lopen, onverwachte bewegingen van mij, geluiden, de waterbak, iemand die iets van je vraagt, de bank, mijn auto, andere auto’s, fietsers, brommers enz. Haar veilige plek was een kleedje op de grond en daar sliep ze eigenlijk het grootste deel van de dag. Om te plassen/poepen tilde ik haar binnen op, zette haar buiten neer, tilde haar weer op bracht haar naar binnen en dan ging ze weer verder slapen. Na een dag of 2 liep ze zelf mee naar buiten zolang er geen spanning op de riem kwam te staan want bij enige vorm van druk bevroor ze meteen en ging languit op de grond liggen. Koala mocht aangeven welke afstand we liepen en wat voor haar oké was en zoveel ik kon probeerde ik me daar aan te houden.

Heel veel vertrouwen in mij:

Het vertrouwen wat ze vanaf dag 1 in mij had is echt zo ontzettend mooi. Koala is in spannende situaties echt mega op mij gericht en komt bijna altijd naar mij toe wanneer het spannend wordt i.p.v. te vluchten. Vanaf het begin af aan heb ik geprobeerd om dat vertrouwen te behouden en haar niet over haar eigen grenzen heen te trekken. Ook mocht ze nee zeggen tegen dingen waar dat mogelijk was.

Steeds meer vertrouwen in zichzelf en de wereld:

Waar ze de eerste dag geen stap wilde verzetten en alleen maar op heer kleedje wilde liggen of door mij opgetild wilde worden kreeg ze langzaam aan steeds meer zelfvertrouwen. (Toch even een paar pasjes lopen, net wat verder weg van huis willen, even naar een auto kijken vanaf een afstandje in plaats van meteen in paniek modus gaan, toch eens van dichterbij bekijken of andere mensen wel echt zo gevaarlijk zijn.) Inmiddels kreeg ze door dat ze niet over haar grenzen hoefde en kon stoppen en afstand nemen wanneer ze wilde en durfde ze steeds wat meer.

En nu?:

Koala is een vrolijk meisje dat inmiddels hardlopen in het bos of knuffelen op de bank het allerleukste vindt om te doen! Ze speelt met andere honden, vindt de meeste mensen supertof en heeft een duidelijke eigen mening. Ze kan nog vrij snel even in de paniek/bevries modus schieten in voor haar “nieuwe” situaties maar is hier dan eigenlijk altijd ook zo weer uit. Ze geniet enorm van het leven hier in Nederland en heeft zoveel liefde te geven, ik heb geen dag spijt gehad van de keuze voor haar.

Wil jij een buitenlandse hond adopteren?

Er zijn heel veel verschillende stichtingen die zich bezig houden met het helpen van buitenlandse honden. Mijn eigen ervaring met hondenbrokkenmakers is in elk geval echt supergoed. Zo kennen ze alle honden persoonlijk, gaan ze in principe elke maand zelf naar de opvang toe, plaatsen ze alleen honden die het op straat niet gaan redden of die gedumpt zijn, bieden ze medische hulp en castraties en sterilisaties aan om het probleem daar op te lossen, komen ze altijd eerst op huisbezoek, houden ze contact met je, Krijgen alle honden een veiligheidstuig, halsband en GPS bij aankomst in Nederland en zijn ze gewoon eerlijk over wat je kan verwachten. Bovenstaande lijst staan punten in die ik belangrijk vind bij het uitkiezen van een stichting. En er zijn overigens nog veel meer stichtingen die top werk doen voor de honden in het buitenland. Kijk hier altijd kritisch naar wanneer je voor een hond uit het buitenland gaat.